Klachten willen we zo snel mogelijk fixen. “Wat kan ik doen om er zo snel mogelijk vanaf te zijn?” Het is een vraag die ik vaak hoor.
Bij stressklachten ligt de kunst juist in de vertraging. Het energielevel moet weer opgebouwd worden. Maar vertragen betekent ook: voelen wat er is.
Ik sprak een arts die graag van haar “stresskeel” af wilde. Terwijl ze het uitlegde, maakte ze een beweging naar haar strot. Ik zei: “Het lijkt alsof het je letterlijk bij de keel grijpt.” Dat raakte haar. En precies daar begint de realisatie en het herstel. Niet weggaan van wat je voelt, maar erbij blijven.
Niet doorrennen of afleiding zoeken, maar leren verdragen wat schuurt.
Juist als je veel verantwoordelijkheid draagt, de touwtjes in handen wilt houden, gewend bent door te gaan en de ander voorop stelt, is dat ontzettend lastig. En precies daar zit de clue.
Ons lichaam roept soms halt toe. Geen quick fix, maar leren luisteren naar wat het te vertellen heeft.
Mooi om met een arts te onderzoeken wat haar lichaam te zeggen heeft.